Borowik szlachetny Boletus edulis
Index polski Index łaciński
Galerie obrazkowe grzybów
| Galeria I | Galeria II | Galeria III |










Owocnik - 6-25 cm średnicy; u młodych owocników białawy, potem piaskowy, jasnobrązowy do ciemnobrązowego, czasem z odcieniem karminowym; najpierw półkulisty, później wypukły, poduchowaty; skórka kapelusza sucha, gładka, matowa, nie oddziela się od miąższu (wyjątkowo u starych okazów); powierzchnia gładka lub pomarszczona; podczas wilgotnej pogody i u starych egzemplarzy jest lepka.
Rurki - 8-30 mm długości; u młodych owocników białe lub kremowe, natomiast u starszych żółtawooliwkowe, żółtozielone, oliwkowozielone; wolne lub zatokowato wcięte; pory drobne, okrągławe, po uszkodzeniu nie przebarwiają się.
Trzon - 5-20 cm wysokości, 1,5-10 cm grubości; białawy, szarobiaławy, piaskowy, z delikatną białawą lub jasnobrązową siateczką, u podstawy biały, filcowaty; u młodych egzemplarzy trzon zazwyczaj jest pękaty, następnie maczugowaty, baryłkowaty; potem maczugowaty, pełny.
Miąższ - biały, niezmienny, jędrny, twardy, mięsisty, u starych okazów gąbczasty; smak łagodny, grzybowy, przyjemny (orzechowy); zapach suszu charakterystyczny, przyjemny; zapach grzybowy.
Występowanie - od czerwca do listopada (bywa, że w grudniu - np w roku 2000); w lasach iglastych, mieszanych i liściastych; najobficiej w górskich drzewostanach świerkowych; aż po górną granicę lasu tworzy mikoryzę ze świerkami, sosnami i bukami; pojedynczo lub w niewielkich grupach;w miejscach świetlistych i na skraju lasu; dawniej pospolity, teraz coraz rzadszy.
Uwagi - tworzy kilka odmian, niektóre są traktowane jako oddzielne gatunki: borowik sosnowy - Boletus pinicola, charakteryzujący się karminowobrązową skórką kapelusza i tej samej barwy siateczką żyłek na trzonie (rośnie pod sosnami);
borowik usiatkowany - Boletus aestivalis Paulet ex Fr. = B. reticulatus (Schaeff.) Boud. non Rea, różniący się od typowego gatunku Boletus edulis zamszową, beżową, czasem popękaną skórką kapelusza i wyraźną białawą siateczką na całej powierzchni trzonu (występuje w lasach liściastych i mieszanych pod dębami i bukami);
borowik ciemnobrązowy - Boletus aereus Bull. ex Fr., w Polsce rzadko występujący pod dębam.
Wszystkie wymienione gatunki z grupy Boletus edulis należą do najsmaczniejszych, najbardziej poszukiwanych i wartościowych gatunków grzybów jadalnych. W lasach Orawy i Podhala borowik występuje "czasami masowo", ale warto wiedzieć w których miejscach :) borowiki mają bardzo dużo amatorów :) jednym z nich są myszy leśne, których ślady ucztowania zobaczysz na tym zdjęciu.
Ostrzeżenie - podobny gatunek - niejadalny goryczak żółciowy (pomyłka grozi zniszczeniem doskonałego smaku borowika goryczą goryczaka).
W internecie
http://www.in2.dk/svampe/svpic/BolEdul2006-09-06_1.jpg
http://www.rysch.com/pilze/Boletus_edulis.htm
http://www.pilzbestimmung.de/img/pilze/646_6_g.jpg
http://www.hlasek.com/foto/boletus_edulis_ac0138.jpg http://www.mushroomexpert.com/images/nadon/nadon_boletus_edulis_01.jpg
foto: Wiesław Kamiński, Robert Król, Zygmunt Augustowski
Opracował: Zenit




















